Rýnt í gjána á milli rannsókna og tilfinningalegra/pólitískra viðbragða í Torginu á RÚV
TL;DR – Hvers vegna kallar stjórnmálafólk eftir lausnum sem vísindin segja að virki ekki? Í þættinum Torginu 10. febrúar 2026 mættust fræðin og stafrænt paník almennings. Umræður sýndu að lítil sem engin greining á vandanum hefur átt sér stað og rannsóknarniðurstöður um gagnsleysi síma- og samfélagsmiðlabanna voru hristar af höndum líkt og um hálfsannleik væri að ræða. Í þessari grein fjalla ég um: Gjánna milli vísinda og almenningsálits/stjórnmála: Af hverju rannsóknir á neikvæðum áhrifum banna voru hunsaðar í Torginu. Mýtuna um valdalausa notandann: Hvernig við getum í raun stýrt algrímunum í stað þess að láta þau stýra okkur. Leiðina fram á við: Nauðsyn þess að valdefla unga fólk okkar með dýpri skilnig á tækni og samskiptin við hana.
Fyrr í þessari viku var áhugavert málþing hjá HÍ þar sem voru kynntar nýlegar niðurstöður gagnöflunar og rannsókna á samfélagsmiðlanotkun ungs fólks. Því miður komst ég ekki á málþing en sótti þess í stað útsendingu Torgs þátts RÚV í Helgafellsskóla í Mosfellsbæ. Þar var til umræðu snjalltækja- og samfélagsmiðlanotkun ungs fólks og umræðu um að takmarka með einum eða öðrum hætti aðgengi ungs fólks að slíkri tækni. Það var margt áhugavert sem kom fram í umræðunum. En eitt og annað truflaði mig afskaplega. Fyrst fannst mér frekar ómerkilegt hjá sumum að draga í efa gildi nýlegrar rannsóknar sem fræðafólk í HR hefur framkvæmt, m.a. Inga Snæland, menntamálaráðherra. Hitt var, hvað virðist vera lítill vilji að greina áskorunina/vandann sem um ræðir áður en stokkið er fram með lausnir (sem umræddar rannsóknir gefa til kynna að muni ekki hafa tilætluð áhrif). Continue reading
